La sagre di Ponteibe, che si fâs orepresint, ogni 8 di setembar, e à origjinis pluitost lontanis e esatementri al 8 di avost dal 1342, cuant che il Patriarcje Beltram di Saint Geniès, francês, cuntune sô delibere dade fûr a Cividât, al concedè a Ponteibe un “mercatum publicum liberum et generale” di tignî par trê dîs prime e trê dîs dopo la fieste de nativitât de Madone. Chel energjic patriarcje, di passe setante agns, al veve bielzà permetût a Ponteibe, dal 1339 un marcjât setemanâl che al fo, duncje, il precursôr e il preparatôr de grande sagre di cualchi an dopo.
Se o frontìn la cuestion in clâf etimologjiche sul significâf de peraule “Ôc”, che tal plurâl al fâs “Ôcs” e che si dopre par nomenâ il nestri borc, si scuintrìn subit intune contestazion di caratar lessicâl, stant che par furlan cheste peraule, inte forme ortografiche, si scrîf e si lei di preference “ocat” se al è mascjo e “ocje” se e je femine.